کنترل عوامل انسانی در امنیت (۱)

یک شرکت ممکن است بهترین تکنولوژی های امنیتی را با هزینه گزاف تهیه کرده باشد و افرادش نیز به خوبی آموزش دیده باشند تا همه مسائل امنیتی را به وسیله همان تکنولوژی ها چک کنند و نگهبان های ساختمانی با بهترین شکل امنیتی در مکان های خود مستقر باشند اما این شرکت هنوز کاملا آسیب پذیر است .

ممکن است محصولات و پیکربندی امنیتی توسط متخصصان اعمال شوند و در اجرای تکه های امنیتی هشیار باشند. ولی باز می توان گفت این شرکت قابل نفوذ است!

در طبیعت انسانی میل به یک احساس امنیت مطلق وجود دارد . که این موضوع عاملی است از عوامل انسانی در عدم برقراری معادلات امنیتی.

بطور مثال یک نفر برای حفاظت از خانواده اش به در یک قفل می زند ، اما اگر متجاوز از پنجره نفوذ کند چه؟ یک سیستم امنیتی قوی کار ساز است؟ پاسخ منفی است چون باز صاحب خانه آسیب پذیر است چون از عوامل انسانی غافل شده ایم ! و این موضوع ما را آسیب پذیر  می سازد.

آسیب زمانی است که ساده لوحی ، بی ریایی یا نادانی به بازی گرفته شوند . از آلبرت انیشتین جمله ای به یادگار است که می گوید ” تنها دو چیز نامحدود وجود دارد،یکی دنیاست و دیگری نادانی انسان، و من در مورد دومی مطمئن هستم.” حملات مهندسی اجتماعی تا زمانی می تواند موفق باشد که انسانها نادان هستند و یا بر تکنیک های مقابله بر حملات مهندسی اجتماعی آگاهی ندارند. (ادامه دارد…)